به سادگی و به رنگ آبی آرام
آسانتر از سالهای بیرحمی
آسانتر از حجم بی پروای با هم بودن
چه ساده و نا باورانه،
همه و هر چه که بود پایان یافت
و همه و هر چه بین ما گذشت
آری به سادگی و به تنگنای حجمی بی باور، بی هیچ ...
و سادگی من ، مرا به اوج نفرت برد
چه بیهوده !!
اما نه ، همان بیهودگی مرا به حقیقت مبتلا کرد
حقیقتی چند ساله از بودنی بی دلیل
آری باورم شد ، باورم شد کسی نیست
منم و من !!
و خاطرات کهنه ی صندوقچه ی بی مهری های اصیل
و شهوت سر خورده ی خاموش همیشه و هنوز
میدانی ! مدتهاست که باورم شده .
اما من از وحشت بی او ویرانی ام را کتمان می کردم
آری من به انتها رسیدم .
من به انتها رسیده ام ، بی او .
و به سادگی باورم شد
به سادگی
و به رنگ آبی آرام دریا ...!
دوستان خوبم میدونم مدتهاست چیزی ننوشتم خیلی از نظر روحی
خسته ام خیلی دوست داشتم باهاتون درد و دل میکردم
اما حیف که انقدر از زندگی خسته ام که حال و حوصله ی این کار رو هم ندارم
اما دعا کنین حالم خوب بشه
حتما دوباره براتون مینویسم به امید اون روز
سایه اهورا
سلام عشق
سعادت روح
سلامت تن نوروزتان مبارک
سر مستی بهار
سکوت دعا
سرور جاودانه
این است هفت سین آریایی
پیشکش شما
نغمه شوق پرستو های شاد
خلوت گرم کبوتر های مست
نرم نرمک می رسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
ای دریغ از ما اگر
کامی نگیریم از بهار...
شاید امشب چونان همیشه
در بغض فرو خورده ی دلم دردی است از شکستن نا تمام دائمی اش
امشب میدانم ، درون نای نای حنجره ام بغضی است.
هیاهویی است از دلتنگی و شکست.
امشب شاید ، ! شاید امشب من نباشم.
نمیدانم شاید فرصت تنگ است .
بیهوده نخواهم زیست ،
بیهوده به رسوا تن در نخواهم داد .
آری شاید !!
شاید امشب نیز من درون التهاب زخم هایم بسوزم ، بمیرم .
آری همان !! شاید نباشم .
آنگونه که میدانم ، شاید بمیرم ،
شاید نباشم ...
